Cervicale osteochondrose is een ziekte die de degeneratie van zachte tussenwervelpulp tot verbeend weefsel veroorzaakt. Pathogenese beïnvloedt ook zenuwwortels en bloedvaten. De pathologie is moeilijk te diagnosticeren, omdat deze zich vermomt als verschillende stoornissen.
Oorzaken van cervicale osteochondrose
Er zijn veel redenen voor de ontwikkeling van cervicale osteochondrose, maar veel daarvan houden verband met veranderingen in het kraakbeenweefsel als gevolg van de ophoping van zouten in het bloed en de lymfe. Met een goed dieet en constante fysieke activiteit worden zouten normaal gesproken geconsumeerd en niet verzameld. Anders wordt het kraakbeenweefsel minder mobiel, verliest het zijn flexibiliteit en beginnen de wervels te verschuiven, waardoor de slagaders en zenuwuiteinden bekneld raken.
Bij osteochondrose van de cervicale wervelkolom treden degeneratieve veranderingen op, waarbij osteofyten zich ontwikkelen - botgroei in de halswervels, waardoor irritatie en spierspanning ontstaat, waardoor de toestand van de patiënt verder wordt verergerd.
In de meeste gevallen treden veranderingen en stoornissen in de cervicale wervelkolom op als gevolg van een sedentaire levensstijl. Cervicale osteochondrose is vooral bekend bij kantoormedewerkers die 8 uur per dag moeten zitten en die niet aan sport doen.
Vroeger werd algemeen aanvaard dat osteochondrose een ziekte was die mensen op oudere leeftijd trof, maar tegenwoordig is de ziekte veel jonger geworden. Jongeren beginnen soms de eerste symptomen van cervicale osteochondrose te voelen terwijl ze nog op school of op de universiteit zitten, wat gepaard gaat met een sedentaire levensstijl en een slechte houding.
Mensen die fysiek werk op het werk doen, lijden ook aan cervicale osteochondrose, omdat hoge belasting van de rug, gecombineerd met een ongemakkelijke lichaamshouding en langdurige rugblessures, de gezondheid van de nek nadelig beïnvloedt en overbelasting in dit gebied veroorzaakt. Deskundigen noemen ook andere redenen voor de ontwikkeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom:
- overgewicht;
- erfelijkheid;
- onjuist dieet;
- verstoring van metabolische processen;
- constante stress;
- hypothermie;
- platte voeten;
- zware voorwerpen tillen met zwakke rugspieren;
- letsel aan de wervelkolom.
Mate van ontwikkeling van osteochondrose in de nek
Artsen bepalen het ontwikkelingsstadium van cervicale osteochondrose op basis van de symptomen en klachten van de patiënt.
Eerste graad
Met minimale klinische manifestaties kan de patiënt pijn in de nek van lage intensiteit voelen, die sterker wordt bij het draaien van het hoofd. Tijdens het onderzoek detecteren specialisten soms spierspanning.
Tweede graad
De patiënt voelt pijn in de nek van een hogere intensiteit, die kan uitstralen naar de arm en schouder. De oorzaak van pijn kan slijtage van de tussenwervelschijf en beknelde zenuwen zijn. De pijn wordt erger bij het draaien en kantelen van het hoofd. De prestaties van een persoon nemen af, zwakte verschijnt en hoofdpijn begint.
Derde graad
In dit stadium worden de symptomen van cervicale osteochondrose sterker en wordt de pijn constant en straalt deze uit naar de bovenste ledematen en schouder. Zwakte verschijnt in de armen en ze worden geleidelijk gevoelloos als gevolg van de vorming van hernia tussenwervelschijven. De patiënt wordt overmand door duizeligheid en zwakte, en bij medisch onderzoek worden beperkte mobiliteit in de cervicale wervelkolom en pijn bij het aanraken van de nek gediagnosticeerd.
Vierde graad
De tussenwervelschijf wordt volledig vernietigd en vervangen door bindweefsel. Duizeligheid wordt ernstiger, er ontstaat geluid in de oren en de coördinatie van bewegingen verslechtert. Dit komt door de betrokkenheid bij het proces van de wervelslagader, die verantwoordelijk is voor het voorzien van het cerebellum en de achterhoofdskwab van de hersenen van zuurstof en voedingsstoffen.
Symptomen van cervicale osteochondrose
- Symptomen van de ontwikkeling van osteochondrose in de nek verschillen van de manifestaties van deze ziekte in andere delen van de wervelkolom. Dit wordt verklaard door de eigenaardigheid van de structuur van het menselijk lichaam: de wervels bevinden zich dichter bij elkaar en de hoogte van de tussenwervelschijven is niet erg groot, dus symptomen treden zelfs op bij kleine pathologieën.
Laten we eens kijken naar de belangrijkste tekenen waarmee cervicale osteochondrose kan worden gediagnosticeerd:
- Pijn. Ze kunnen op verschillende plaatsen gelokaliseerd zijn (in de nek, achterkant van het hoofd, schouder of arm). Pijn in de arm en schouder treedt op wanneer de zenuwwortel die de bovenste ledematen innerveert, wordt samengedrukt. Pijn in de achterkant van het hoofd wordt geassocieerd met spasmen van de cervicale spieren die aan het achterhoofdsbeen zijn bevestigd.
- Zwakte in de ledematen. Zwakte treedt op in de armen als gevolg van schade aan de wortel die de motorische zenuwen bevat die de spieren van de arm innerveren.
- Verminderde handgevoeligheid. Het symptoom doet zich voor wanneer de wortel met de sensorische zenuwen die de huid van de handen innerveren, beschadigd is. Soms kan, naast verlies van gevoeligheid, gevoelloosheid van de vingers of handen optreden als gevolg van cervicale osteochondrose.
- Beperkte mobiliteit van de cervicale wervelkolom en kraken. Ze verschijnen als gevolg van de slijtage van tussenwervelschijven en het verschijnen van groei op de wervels, maar ook wanneer kleine gewrichten tussen de halswervels worden aangetast.
- Duizeligheid, zwakte en slechte coördinatie van bewegingen. Deze symptomen van cervicale osteochondrose treden op wanneer de wervelslagader, die in een speciaal kanaal door de transversale processen van de halswervels loopt, bij het proces betrokken is. Er wordt vezelig weefsel gevormd, de wervels worden verplaatst, de bloedstroom in de slagader wordt verstoord - dit leidt tot een verslechtering van de bloedtoevoer naar de achterkant van de hersenen en het cerebellum.
- Verslechtering van het gezichtsvermogen, gehoor en gevoelloosheid van de tong. Dit zijn tekenen van een ernstige verslechtering van de bloedtoevoer naar het cerebellum en het occipitale gebied van de hersenen met osteochondrose van de cervicale wervelkolom.
Hoe nekosteochondrose behandelen?
Zonder tijdige behandeling ontwikkelt cervicale osteochondrose zich actief en zal het veel moeilijker zijn om van negatieve pathologieën af te komen. Dit kan alleen worden gedaan met behulp van een langdurige, complexe behandeling. Artsen schrijven hun patiënten verschillende behandelmethoden voor:
- manuele therapie;
- laserblootstelling;
- vacuümtherapie;
- farmacopunctuur;
- droge tractie;
- elektrische stimulatie, enz.
Verschillende sessies helpen de pijn weg te nemen, maar het verloop van de behandeling mag niet worden onderbroken.
Als conservatieve behandeling van osteochondrose van de nek niet succesvol is, kan de patiënt worden doorverwezen voor een operatie. De duur van de behandeling is afhankelijk van de ernst van de wervelbeschadiging en de gebruikte technieken. Het succes hangt ook af van de leeftijd van de patiënt.
Conservatieve behandelmethoden omvatten het volgende:
- fysiotherapie;
- therapeutische oefeningen;
- massage voor osteochondrose;
- andere methoden (korsetten, geneeskrachtige baden, kruidengeneeskunde voor osteochondrose, enz.)
Artsen nemen tijdens exacerbaties hun toevlucht tot medicamenteuze behandeling om pijn en ontstekingen snel te verlichten. Met behulp van intraveneuze en intramusculaire injecties kunt u metabolische processen en de bloedcirculatie in het lichaam stimuleren.
Therapeutische gymnastiek (fysiotherapie) is een reeks speciale oefeningen voor osteochondrose, gericht op het versterken van spierweefsel en het corrigeren van de houding. Lichamelijke opvoeding maakt het ligamenteuze en spierstelsel flexibeler, normaliseert de voeding van de tussenwervelschijven, bevordert de vorming van een spierkorset en vermindert de belasting van de wervels.
Fysiotherapie omvat procedures waarbij gebruik wordt gemaakt van laser, ultrageluid, magnetische velden en laagfrequente stromen. Het gebruik van deze technieken helpt het herstel van de patiënt te versnellen en de effectiviteit van andere procedures te vergroten. In tegenstelling tot medicamenteuze behandeling hebben fysiotherapeutische methoden geen bijwerkingen.
Voor de behandeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom wordt soms een speciaal nekkorset gebruikt, dat ook effectief is bij preventie. Een procedure genaamd reflexologie, waarbij specialisten geselecteerde delen van het menselijk lichaam beïnvloeden, heeft zichzelf uitstekend bewezen. Spinale tractie verlicht de pijn in het cervicale gebied en de gewrichten, helpt de anatomische vorm te herstellen en het tussenwervelinterval te vergroten.
Preventie van cervicale osteochondrose
Na een behandelingskuur voor cervicale osteochondrose moet u het advies van artsen opvolgen om de ontwikkeling van de ziekte in de toekomst te voorkomen. Allereerst moet u de positie van het lichaam controleren, zodat de wervelkolom niet overbelast raakt. Je kunt je rugspieren strekken.
Je kunt niet lang staan en scherpe bochten en kantelingen van je hoofd maken. Hef geen gewichten op met uitgestrekte armen, maar ga eerst zitten, neem de last in uw handen en sta dan pas mee op. Wanneer u zware tassen of andere voorwerpen in uw handen draagt, wissel dan van hand of verdeel de last gelijkmatig.
Controleer uw houding tijdens het werken. Wen er aan om regelmatig oefeningen te doen door uw lichaamshouding te veranderen. U slaapt op een middelharde matras met een orthopedisch kussen. Wanneer u uit bed komt, leunt u op uw handen om uw rug niet te overbelasten.
Drink vóór het sporten altijd een glas water en draag comfortabele schoenen die uw voeten ondersteunen. Nadat u lange tijd in een ongemakkelijke houding heeft gezeten met uw lichaam gebogen, kunt u zich strekken of aan de bar hangen.
Zwemmen versterkt het spierkorset goed, en verharding en contrastdouches brengen ook voordelen met zich mee. Eet gevarieerd en vermijd vet en zout voedsel. Het is beter om te leunen op mager vlees, granen, zuivelproducten en groenten.