Cervicale osteochondrose is een dystrofische disfunctie van de tussenwervelschijven in de cervicale wervelkolom. De ziekte manifesteert zich in de vorm van hevige pijn in het hoofd, de nek en de bovenrug.
Het gevaar van osteochondrose ligt niet alleen in de verslechtering van de levenskwaliteit, maar ook in het risico op invaliditeit.
Kenmerken van de loop van SCH bij vrouwen
De symptomen van de ontwikkeling van wervelkolomaandoeningen bij mannen en vrouwen zijn vrijwel hetzelfde, maar er zijn nog steeds enkele verschillen. Bij vrouwen wordt cervicale osteochondrose vaker gediagnosticeerd. Dit wordt verklaard door anatomische kenmerken.
In tegenstelling tot vrouwen hebben mannen goed ontwikkelde spieren van de schoudergordel, die de cervicale wervelkolom ondersteunen.
Referentie. De toestand van de wervelkolom wordt negatief beïnvloed door de zwangerschap en de daaropvolgende periode van kinderopvang.
De oorzaak van de ontwikkeling van vrouwelijke cervicale osteochondrose kunnen hormonale veranderingen zijn die optreden tijdens het verouderingsproces. Na de menopauze wordt in het kraakbeenweefsel een vertraging van de metabolische en voedingsprocessen waargenomen.
Redenen en factoren
Er zijn veel redenen voor de ontwikkeling van SCH bij vrouwen. De meest voorkomende zijn veranderingen in de menopauze in het lichaam. Tijdens deze periode neemt de hoeveelheid progesteron in het vrouwelijk lichaam aanzienlijk af. Als gevolg van deze processen wordt de ondersteuning van de wervelkolom zwakker. Andere redenen zijn onder meer:
- problemen met de bloedcirculatie;
- sedentaire levensstijl;
- aanwezigheid van overgewicht;
- grote fysieke activiteit;
- zwakke immuniteit;
- erfelijkheid;
- verwondingen aan de wervelkolom;
- problemen met hormonale niveaus;
- hypothermie.
De lijst met provocerende factoren is behoorlijk uitgebreid. Vrouwen moeten vooral hun gezondheid nauwlettend in de gaten houden en hun immuunsysteem ondersteunen.
Symptomen
Hoe manifesteert de ziekte zich in een vroeg stadium?
Het is belangrijk om tekenen van ziekteontwikkeling onmiddellijk te herkennen. Vroege symptomen zijn onder meer:
- gevoel van stijfheid in de nek;
- plotseling begin van snurken tijdens de slaap;
- frequente hoofdpijn;
- ongemak in de vingers en schouder;
- periodieke gevoelloosheid van de ledematen;
- schietende pijn die uitstraalt naar de nek.
Lokale borden
Bij cervicale osteochondrose treden een aantal lokale symptomen op. Deze omvatten de volgende manifestaties:
- stenose;
- reflex-irritatiesyndroom;
- radiculair syndroom;
- cardiaal syndroom.
Stenose houdt een slechte bloedsomloop in het getroffen gebied in. De patiënt voelt stijfheid en pijn. Er kunnen gevoelloosheid en tintelingen in de ledematen optreden.
Het reflex-irritatiesyndroom kan zich manifesteren in de vorm van een brandend tintelend gevoel. De pijn kan uitstralen naar het schoudergewricht of de borst.
Radiculair syndroom veroorzaakt hoofdpijn. Soms zijn er spraakproblemen.
Het hartsyndroom lijkt qua aard op een aanval van angina pectoris. In sommige gevallen stijgt de bloeddruk en treedt er aritmie op.
Tekenen van een acute aandoening
Tijdens de acute fase worden vervormingen van de wervels waargenomen, die de wervelslagader samendrukken. Vanwege het feit dat er geen bloed naar de hersenen stroomt, worden de volgende afwijkingen waargenomen:
- spraakstoornis;
- duizeligheid;
- oorsuizen;
- dubbel zicht.
De pijn kan uitstralen naar de maag, het hart en de longen. Wanneer de zenuwuiteinden van de cervicale wervelkolom bekneld raken, ontstaat er een trekpijn van de nek naar de schouderbladen.
Stadia van de ziekte en hun onderscheidende kenmerken
SHOC vindt plaats in verschillende fasen. Elk van hen heeft zijn eigen kenmerkende symptomen. In totaal zijn er 4 hoofdfasen in de ontwikkeling van osteochondrose:
- In het beginstadium lijkt de ziekte op uitdroging van de nucleus pulposus. De patiënt ontwikkelt scheuren in de annulus fibrosus.
- De tweede fase omvat verzakkende spieren en ligamenten. Als gevolg hiervan ontstaat er een motorische onbalans van de wervels. Dit stadium van de ziekte wordt gekenmerkt door verplaatsing van de wervels.
- De derde ontwikkelingsfase wordt gekenmerkt door meer uitgesproken symptomen. Patiënten ontwikkelen uitsteeksels van tussenwervelschijven en artrose.
- De vierde fase is de laatste. Een onderscheidend kenmerk zijn osteofyten. Botgroei vormt zich op het oppervlak van de wervels. Overgroei van vezelig weefsel wordt waargenomen.
Bij gebrek aan tijdige diagnose en behandeling kan de ziekte tot invaliditeit leiden.
Diagnostiek
Wanneer de eerste symptomen van de ziekte optreden, moet u een arts raadplegen, een onderzoek ondergaan en een passende behandeling voorschrijven. Naast het verzamelen van anamnese, schrijft de arts een aantal diagnostische tests voor.
Instrumentele onderzoeksmethoden
Instrumentele diagnostische methoden zullen helpen om de meest nauwkeurige diagnose te stellen en de toestand van de patiënt te bepalen. De volgende procedures worden meestal voorgeschreven:
- röntgenfoto;
- myelografisch onderzoek;
- Echografie;
- MRI.
Er is gewone radiografie nodig om een beeld te krijgen van de gehele wervelkolom of het aangetaste deel ervan. Met zijn hulp kan de arts de lokalisatie van de pathologie vaststellen. Bij osteochondrose kan een opname van de wervelkolom de aanwezigheid van botgroei en vernauwing van de tussenwervelschijf aantonen.
Een complexer type diagnose is een myelografisch onderzoek. Het bestaat uit het injecteren van contrastvloeistof in het ruggenmergkanaal.
Belangrijk. Deze procedure kan gevaarlijk zijn, omdat deze een allergische reactie of schade aan het ruggenmerg kan veroorzaken.
Met deze studie kunnen we de interne structuur van het wervelkanaal bestuderen.
CT en MRI behoren tot de meest effectieve diagnostische methoden. Op basis van hun resultaten is het mogelijk osteochondrose te onderscheiden van andere ziekten met vergelijkbare symptomen.
Behandeling
Medicamenteuze therapie
De behandeling van cervicale osteochondrose moet alomvattend zijn. Het belangrijkste onderdeel is medicamenteuze behandeling. In de meeste gevallen worden de volgende groepen medicijnen voorgeschreven:
- pijnstillers;
- ontstekingsremmend;
- chondroprotectors;
- spierverslappers;
- vitamines.
Analgetica omvatten niet-steroïde geneesmiddelen die pijn helpen verlichten. De meeste van deze medicijnen hebben een irriterend effect op de bekleding van het spijsverteringskanaal.
Om het ontstekingsproces te verlichten, worden hormonale medicijnen voorgeschreven. Effectieve steroïde medicijnen omvatten zalven en tabletten op basis van glucocorticosteroïden.
Chondroprotectors bevatten stoffen die de componenten van kraakbeenweefsel vervangen: hyaluronzuur en chondroïtine. Om een blijvend effect te verkrijgen bij het gebruik van dergelijke medicijnen, wordt een vrij lange therapeutische cursus voorgeschreven.
Om de spiertonus te ontspannen, wordt het aanbevolen om spierverslappers te nemen. Dit zijn aanvullende medicijnen voor pijnverlichting. De spierverslapper wordt parenteraal toegediend en alleen onder toezicht van een specialist. Voor de behandeling van osteochondrose worden middelen op basis van benzimidazool en glycerine gebruikt. Ze hebben een groot aantal contra-indicaties.
Om de werking van het immuunsysteem te behouden, worden vitaminecomplexen voorgeschreven. Ze hebben een positief effect op het perifere zenuwstelsel. De samenstelling moet de in vet oplosbare vitamines E, D, C, E en B-vitamines bevatten.
Uitwendige zalven zijn behoorlijk effectief bij de behandeling van osteochondrose. Ze helpen ontstekingen te verlichten, te verwarmen en pijn te verlichten. Voordat u ze gebruikt, moet u een specialist raadplegen.
Zijn de medicijnen effectief?
Medicamenteuze behandeling voor cervicale osteochondrose is behoorlijk effectief. Hiermee kunt u het ontstekingsproces kwijtraken en de pijn verlichten. Om het maximale therapeutische effect te verkrijgen, moeten medicijnen worden gecombineerd met therapeutische oefeningen en massage.
Gymnastiek
Voordat u met gymnastiek begint, moet u een specialist raadplegen. Tijdens exacerbaties is het beter om fysieke activiteit te vermijden. Het is belangrijk dat gymnastiek geen verergering van de pijn veroorzaakt.
Referentie. Alle oefeningen zijn zo eenvoudig mogelijk en omvatten het bewegen van uw hoofd en isometrische spierspanning.
Dit type gymnastiek kan zowel thuis als op het werk worden uitgevoerd. De startpositie voor vrijwel alle oefeningen is een zittende positie. 
Een geschatte reeks oefeningen:
- Draai uw hoofd helemaal naar rechts en vervolgens naar links. Het is belangrijk om geen sterke schokken te maken. Bij het draaien moet de spanning gedurende 5 seconden worden gehandhaafd.
- Kantelingen van het hoofd naar de schouder. Probeer uw schouder aan te raken met uw oor, maar til uw arm niet op. De oefening moet worden uitgevoerd met een pijnloze amplitude.
- Cirkelvormige bewegingen van het hoofd tegen de klok in en met de klok mee. Rotaties moeten zo langzaam mogelijk worden uitgevoerd.
Deze lichte oefening zal je spieren helpen strekken. Om goede resultaten te behalen, moet dergelijke gymnastiek regelmatig worden uitgevoerd. In dit geval moet de toename van de belasting geleidelijk en pijnloos zijn.
Masseren
Massage mag alleen worden uitgevoerd door een professional. Het is noodzakelijk om aan het cervicale gebied, een deel van de rug en het kraaggebied te werken. De volgende technieken kunnen worden gebruikt:
- strelen;
- knijpen;
- vermaling;
- kneden.
Massage mag geen pijn veroorzaken. Een procedure uitgevoerd door niet-professionals kan de situatie alleen maar verergeren.
Folkmedicijnen voor thuistherapie
Traditionele therapiemethoden kunnen als aanvullende methoden worden gebruikt. Dit kunnen kompressen zijn gemaakt van verse mierikswortelbladeren. Ze worden op het cervicale gebied aangebracht en moeten een nacht worden vastgehouden.
Een kompres gemaakt van geraspte aardappelen en honing is behoorlijk effectief. Deze procedure mag niet vaker dan één keer per week worden uitgevoerd. Folkmedicijnen zullen de toestand van de patiënt helpen verlichten, maar de ziekte niet genezen.
Is het mogelijk om SCH volledig te genezen?
Cervicale osteochondrose kan niet volledig worden genezen. Therapie is gericht op het verbeteren van de toestand van de patiënt en het stoppen van de progressie van de ziekte. Periodieke terugval is mogelijk, dus de patiënt moet haar toestand zorgvuldig in de gaten houden. Hoe eerder de behandeling wordt gestart, hoe beter het resultaat.
Preventie
Goede voeding
Goede voeding speelt een belangrijke rol bij het voorkomen van cervicale osteochondrose. Het dieet moet producten bevatten die gesynthetiseerde stoffen voor kraakbeenweefsel bevatten. Het kan gelei-vlees, gelei of gelatine zijn.
Belangrijk. Er moet voldoende eiwit in het lichaam aanwezig zijn.
Het komt voor in vis, aubergines en vlees. Het is belangrijk om uw waterbalans in de gaten te houden. Gebrek aan water kan leiden tot uitdroging van de tussenwervelschijven.
Het is noodzakelijk om voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamines en mineralen in het dieet te introduceren. Bijvoorbeeld vers fruit, groenten, zeevruchten, varkensvlees en rundvlees.
Actieve levensstijl
Een actieve levensstijl minimaliseert het risico op het ontwikkelen van de ziekte. Het wordt vrouwen niet aanbevolen om gewichten van meer dan 10 kg te tillen. Als u problemen heeft met de wervelkolom, is het raadzaam een speciaal korset te dragen.
Om kwaliteit en langdurige slaap te garanderen, kunt u het beste een speciaal orthopedisch matras en kussen aanschaffen. Experts raden zwemmen aan, maar het is beter om rennen en springen te vermijden. Tijdens een exacerbatieperiode mag u het badhuis niet bezoeken.
Cervicale osteochondrose wordt vaker gediagnosticeerd bij vrouwen. Het is belangrijk om de eerste tekenen van afwijking tijdig op te merken en met de behandeling te beginnen. Hoe eerder de therapie wordt gestart, hoe effectiever deze zal zijn.